مردم مصر به واسطه علاقه به افسانه ها براي خدايان هم داستان پردازي مي كردند. آنها بر اين اعتقاد بودند كه خدايان هم مثل انسانها همسر اختيار كرده و فرزند مي آورند. كه حاكي از ظرافتهاي تفكر مردم اين خطه است.

يكي از خدايان مشهور مصريان خنوم نام داشت كه خدايي با سر قوچ از منطقه آبشار بزرگ نيل بود كه به تعبيري آفرينش انسان توسط او انجام شده است. گمان بر اين است كه او با استفاده از چرخ كوزه گري انسان را قالب ريزي كرده است. اعمال خنوم در قالب ريزي پيكر انسان بر چرخ به روشني بيان شده و همچون يك گزارش كالبدشكافانه تفصيلي برجاي مانده است. وي جريان خون را روي استخوانها به حركت درآورد و پوست را بر قالب بدن كشيد. يك دستگاه تنفسي در بدن تعبيه كرد و مهره هايي پديد آورد كه آن را نگاه دارند و يك دستگاه هاضمه نيز ايجاد كرد. اندامهاي جنسي را مطابق با مسؤوليتهاي توليد مثلي آنها طراحي نمود. اوبر حاملگي در زهدان نظارت و براي زايمان مراحلي مقرر كرد.
اگرچه ظاهر اين گفتار در محدوده افسانه باقي مي ماند. اما بنياد اين تفكر جامعه مصر را تحت تأثير خود قرار داده بود به طوري كه جهان هستي را بر مبناي سيستم منظم و از پيش تعيين شده اي تبيين و تفسير مي كردند.
ـ فرهنگ جادوگري: كساني كه در ادبيات مصر قديم كندوكاو مي كنند با دنيايي از افسانه ها و نام جادوگراني روبرو مي شوند كه هر كدام درجاي خود قابل تأمل و بررسي است.
مثلاً مي گويند در مصر جادوگراني وجود داشته كه درياچه اي را مي خشكانيده يا دست وپاي جداشده اي را به بدن مي چسبانيده، يا مردگان را دوباره به زندگي بازمي گردانيده اند. در نظام اجتماعي مصر قديم هر پادشاه با فرهنگ جادوگري عجين بود به طوري كه با راهنمايي جادوگران حكومت خود را به جلو مي بردند و مردم را تحت سلطه و اقتدار خود درمي آوردند.
زندگي مصريان قديم پر از طلسمها و عزايم و فال زدن وغيبگويي بود، هر خانه، ناچار بايستي رب النوعي داشته باشد كه ارواح پليدو اسباب بدبختي را از آن خانه دور نگاه دارد. در نظام فكري ـ فرهنگي مصر قديم هر روز منسوب به يكي از خدايان است. مصريان ، از همين روز تولد، پيش بيني مي كردند كه بر سر اين نوزاد بعدها چه خواهد آمد و چگونه خواهد مرد و در دوران زندگي چگونه خواهد بود. ويل دورانت در باب عقايد ديني مردم مصر مي گويد: «با گذشت زمان، مردم رفته رفته پيوند دين و اخلاق را فراموش كرده بودند، براي رسيدن به سعادت ابدي هيچ نياز آن نبود كه زندگي بر تقوا و فضيلت استوار باشد، بلكه اين منظور با توسل به سحر و جادو و شعاير ظاهري ديني و بخشندگي به كاهنان به آساني فراهم مي شد.
ـ اسطوره مصري، رهيافتي عاشقانه: شايد در دنيا به ندرت بتوان دين سنتي چون اسطوره هاي قديمي مصري يافت كه از لحاظ بافت فكري و ريشه هاي فرهنگي بر مبنا و محور «عشق » بنا شده باشد. به نظر نگارنده اين اديان قديمي، گستره اي از ترنم عشق و رابطه ميان انسان با انسانهاي ديگر و وراي طبيعت را ترسيم كرده است. در اعتقادات مردم مصر قديم عالي ترين تجلي عشق در ارتباط با رب النوع ها ديده مي شود. اگرچه بخشي از اين نمادها، سمبلها، داستان و افسانه تلقي مي شود اما در جوهره آن تفسيري عاشقانه از زندگي بر مبناي فلسفه اي عميق ديده مي شود. اهميت و عظمت ملت مصر قديم امروزه بر كسي پوشيده نيست واگر بر مبناي فرامنطقي به آنها توجه شود، بدون شك حديث عشق بدون هر گفتاري اضافه در عمق اين فرهنگ ديده مي شود و اين تعمق مي تواند ما را به راز نگرش مصريان به جهان هستي آگاه تر كند.