مصريان باستان بر اين عقيده و باور بودند  كه وقتي انسان مرد به تالار مرگ وارد ميشود  در انجا آنوبیس در انتظار اوست آنوبیس، خداوند حنوط (کفن و دفن)بي طرفانه قلب او را در مقابل مات الهه انصاف و دادگستري در ترازوي عدالت  قرار ميدهد اگر اين شخص در زندگي گناهي مرتكب نشده بود  قلب او  به سبكي  يك پر در كفه ديگر ترازوست پر سمبل راستي و صداقت بود او براي هميشه  زندگي خواهد كرد ( به بهشت ميرود) ولي اگر قلب اين شخص سنگين تر از وزن پر بود  كه ميشود گفت در زندگي مرتكب گناه شده توسط حيواني عجيب به نام آمييت كه مصريان از او وحشت داشتند  خورده ميشد( به جهنم ميرفت) آمييت سري به شكل تمسا ح شانه هايي همچون شانه شير وپايين تنه اي مثل اسب آبي داشت توت خداوند ماه  جادو و نوشتن با سري به شكل لك لك مناطق گرمسيري در اين مراسم وقايع را مي نوشت و ثبت مي كرد