روش موميايي كردن اجساد توسط مصريان

برخلاف عقيده برخي موميايي كردن مختص به فراعنه نيست و هركسي كه وضع ماليش اجازه ميداد ميتوانست جسد امواتش را موميايي كند.اين كار بر عهده كاهنها بود.عمل موميايي كردن كه براي سالم ماندن ظاهري جسد صورت ميگرفت از سال 2400 قبل از ميلاد بر اساس اعتقادات مصريان رسم شد.

"هرودت" مورخ يوناني درباره موميايي كردن مينويسد:

افرادي هستند كه هنر موميايي كردن را به عنوان يك حرفه فرا ميگيرند.هنگامي كه جسدي نزد آنها برده ميشود، مومياگر سه مدل موميايي كه كاملا مانند جسد طبيعي رنگ شده است به آورنده جسد نشان ميدهد كه هركدام قيمت خاص خود را دارند.مشتري هم قيمتي كه مايل به پرداختن است را به مومياگر اعلام ميكند.

پر خرج ترين و بهترين روش موميايي به صورت زير انجام ميشود: ايتدا مغز را با يك قلاب، از راه منخرين (بيني) خارج ميكنند و ضمن اين عمل، محلولهايي نيز به مغز ميپاشند.سپس شكم را با چاقويي از سنگ حبشي باز ميكنند و پس از آنكه امعاء و احشاء و اعضاء داخلي آن خارج شد، جسد را با شراب خرما شستشو داده و با مواد معطر كه ساييده شده است مالش ميدهند.جسد مدت هفتاد روز در قليا خوابانده ميشود و اين زمان نبايد از هفتاد روز تجاوز كند.پس از گذشت اين مدت جسد را شستشو ميدهند

مصريان باستان معتقد بودند كه موميايي كردن پيكر افراد پس از مرگشان براي عبور ايمن به سوي جهان آخرت لازم است.
بعد جسد براي باندپيچي آماده بود . ابتدا شكاف پهلوي چپ دوخته و پوشانده مي شد وجسد را با طلا، جواهر و زيورآلات آراسته مي كردند. روي انگشتهاي دست و پا هركدام با نوارهاي بلند و باريك كتان پوشانده و برروي آنها كلاهكهاي محافظي از جنس طلا گذاشته مي شد. سپس سراسر جسد تا ۲۰لايه باندپيچي و روي سرجسد نقابي گذاشته مي شد. بعد روي باندهاي كتان لايه اي از رزين مي ريختند وجسد براي تدفين آماده بود. از مردم خواسته مي شد با گريه و زاري و ريختن خاك بر سر غم و اندوه خويش از مرگ فرعون رانشان دهند. آيين هاي مذهبي نيز براي آماده سازي متوفي براي سفر آخرت برگزار مي شد. بخصوص اعتقاد براين بود كه آيين «گشودن دهان» به موميايي امكان مي دهد درجهان باقي ببيند، بشنود، بخورد و بنوشد

دومين روش

جسد، براي خارج ساختن امعا و احشا برش داده نميشود، بلكه به جاي اين عمل، روغن سدر را به آن تنقيه ميكنند.با اين ترتيب اين روغن از راه مقعد وارد بدن شده و در آن باقي ميماند.آنگاه جسد را براي مدت معيني در قليا ميخابانند.پس از اين مدت، روغن سدر تنقيه شده، از جسد خارج ميگردد.اين روغن داراي چنان اثر شديدي است كه همراه خود گوشت و امعا و احشا را بيرون ميراند، به نحوي كه از جسد جز پوست و استخوان چيزي باقي نميماند.بعد از پايان اين عمليات، جسد بدون هرگونه اقدام بعدي به بستگان آن تحويل داده ميشود.

روش سوم موميايي كردن نيز كه منحصر به افراد كم بضاعت است به شرح زير ميباشد: محتويات شكم با استفاده از نوعي مسهل شستشو داده شده و سپس نمك اندود ميشود.سپس مومياگران، جسد را به مدت هفتاد روز در قليا ميخابانند و بعد از گذشت اين مدت آن را تحويل ميدهند.

طراحي اين چشم شبيه چشم شاهين مصري است چشم  راست نمايانگر هوروس خداي جنگ و قدرت باسري  همانند سر شاهين و همچنين نمايانگر خورشيد كه درارتباط  با پرستش رع خداي خورشيد بود خورشيد سمبل قدرت و تولد نيز بود  چشم چپ نمايانگر توت خداي ماه نوشتن و سحر وچادو بود

در لابلاي نوارهايي كه به دور جسد موميايي شده توتانخامون پيچيده شده بود اين تمثال چشم رع خداي خوشيد  كشف شد كركس و مار كبرا  با دو تاج  سمبل مصر شمالي ومصر جنوبي در دو سمت چشم  ديده ميشوند

بر اساس افسانه هاي قد يم مصر هوروس  با قاتل پدرش جنگيد و انتقام خون پدر را از ست گر فت در اين نبرد چشم چپ هوروس اسيب سختي ديد واز حدقه در امد توت خداي ماه وسحرو جادو ونوشتن به كمك پانزده خداي ديگر چشم هوروس را درمان وبه حالت اولي باز گرداندند در  حجاريهاي معبد ادفو در اسوان  تصاوير اين نبرد و درمان چشم بوضوح قابل رويت است

چشم رع سمبل محافظت , نابودي ,ويراني ,نذورات وقربا ني كردن , الهه ها , وبعضي اوقات به مردگان اجازه ديدن دنياي زنده را مي داد
مردم بر اين باور بودند كه چشم هوروس ميتواند  از انسان در مقابل حوادث و بيماريها محا فظت كند